در تصفیهٔ آب، صنایع شیمیایی و غذایی، pH یکی از پرتکرارترین اندازهگیریهاست — و در عین حال پرمشکلترین. دلیلش ساده است: برخلاف فشار و دما، اینجا سنسور یک قطعهٔ مصرفی است که با فرایند در تماس شیمیایی مستقیم است، پیر میشود و باید مرتب کالیبره و در نهایت تعویض شود. اگر این را از روز اول بدانید، نیمی از مشکلات لوپ pH حل شده است.
قلب سنسور، یک حباب شیشهای مخصوص است که بین دو طرفش، ولتاژی متناسب با pH ایجاد میشود — در ۲۵ درجه حدود ۵۹ میلیولت بهازای هر واحد pH. الکترود ترکیبی امروزی، الکترود اندازهگیری و مرجع را در یک بدنه دارد و خروجی آن به ترانسمیتر یا آنالایزر میرود. چون شیب پاسخ با دما تغییر میکند، جبران دمای خودکار (سنسور دمای داخلی) عملاً ضروری است.
در الکترودهای آنالوگ قدیمی، سیگنال میلیولتیِ ضعیف از کانکتور و کابل عبور میکند و رطوبت یا خوردگی کانکتور مستقیم روی عدد مینشیند. در نسل Memosens اندرس هاوزر، سیگنال همان داخل سنسور دیجیتال میشود و بدون تماس الکتریکی (القایی) به کابل منتقل میشود؛ نتیجه: حساسیت به رطوبت عملاً حذف میشود و مهمتر از آن، الکترود را میتوان در آزمایشگاه کالیبره کرد و در سایت فقط جا زد. گزینههای موجود در فن کنترل:
برای خواندن سنسور و ارسال 4-20mA/HART به اتاق کنترل: آنالایزر دوکاناله روزمونت 1056 که همزمان دو سنسور (مثلاً pH و هدایت) را میخواند، و برای مناطق ضدانفجار ترانسمیتر روزمونت 5081. اگر هدایت الکتریکی هم اندازه میگیرید، سنسور هدایت روزمونت 400-12 مکمل همین مجموعه است.
اگر نوع فرایند، دما و رنج pH کاریتان را برای ما بفرستید، الکترود و آنالایزر مناسب را با موجودی واقعی اعلام میکنیم: 021-88850346 و 021-88658508.
فلومتر مغناطیسی (الکترومغناطیسی) بدون هیچ قطعهٔ متحرکی و فقط با یک میدان مغناطیسی، دبی مایعات رسانا را اندازه میگیرد — به همین دلیل تقریباً هیچ افت فشاری روی خط ایجاد نمیکند و عملاً نیاز به تعمیر و نگهداری ندارد. اما یک شرط اساسی دارد: سیال باید رسانای الکتریکی باشد، وگرنه این فلومتر اصلاً کار نمیکند.
طبق قانون القای فارادی، وقتی یک هادی از داخل یک میدان مغناطیسی عبور میکند، در آن هادی ولتاژی القا میشود که با سرعت حرکتش متناسب است. در فلومتر مغناطیسی، خود سیال رسانا همان «هادی متحرک» است: دو سیمپیچ در دو طرف لوله میدان مغناطیسی میسازند و دو الکترود که با سیال در تماساند، ولتاژ القاشده را میگیرند و به مبدل اندازهگیری میفرستند. هرچه سیال سریعتر حرکت کند، ولتاژ بزرگتر میشود؛ از روی همین ولتاژ و سطح مقطع لوله، دبی حجمی محاسبه میشود.
نکتهٔ مهم: این اندازهگیری به چگالی، ویسکوزیته یا دمای سیال وابسته نیست. برخلاف روشهای دیگر، اینجا فقط سرعت سیال و رسانایی آن اهمیت دارد.
داخل لولهٔ فلومتر مغناطیسی هیچ پره، دنده یا قطعهٔ متحرک دیگری وجود ندارد؛ مقطع داخلی کاملاً صاف است. همین یعنی روی خط تقریباً هیچ افت فشاری ایجاد نمیشود و چیزی برای سایش یا گیر کردن وجود ندارد — برخلاف فلومترهای توربینی یا پدالی که با سیالات کثیف یا دارای ذرات بهمرور فرسوده میشوند. به همین دلیل در آب و فاضلاب، جایی که سیال معمولاً کاملاً تمیز نیست، این فلومتر انتخاب پیشفرض صنعت است.
تنها محدودیت واقعی این فلومتر، رسانایی سیال است:
برای اینجور سیالات باید سراغ فلومتر جرمی کوریولیس، فلومتر دندهای (Oval Gear) یا ورتکس بروید که هر سه را هم در فن کنترل داریم.
اگر سیال شما رسانا نیست یا دبیهای خیلی کم با دقت جرمی میخواهید، فلومتر کوریولیس یا دندهای انتخاب بهتریست. برای انتخاب سایز و مدل درست، نوع سیال، رسانایی تقریبی، دبی حداقل و حداکثر و قطر لوله را برای ما بفرستید: 021-88850346 و 021-88658508.