در میان روشهای اندازهگیری جریان، یک خانواده هست که نه پره میچرخاند و نه فشار میشکند: روش حرارتی. اصلش را همه با تجربهٔ روزمره میشناسند — دستِ خیس در باد، سریعتر سرد میشود. هرچه جریان بیشتر باشد، حرارت بیشتری از یک جسم گرم برده میشود، و دقیقاً از همین رابطه برای سنجش جریان استفاده میشود.
دو سنسور دما در مسیر جریان قرار میگیرند: یکی آزادانه دمای سیال را میخواند (مرجع) و دیگری با یک المان کوچک گرم نگه داشته میشود. هرچه جریان بیشتر باشد، حرارت بیشتری از سنسور گرم برده میشود و اختلاف دمای این دو کمتر میشود. مدار الکترونیکی از روی همین اختلاف — یا از روی توان لازم برای ثابت نگه داشتن آن — جریان را محاسبه میکند.
انتقال حرارت به تعداد مولکولهایی که از کنار سنسور میگذرند وابسته است، نه به حجمشان. نتیجه: فلومتر حرارتی مستقیماً دبی جرمی (کیلوگرم بر ساعت یا نرمال متر مکعب) میدهد، بدون آنکه لازم باشد فشار و دما را جداگانه بخوانید و تصحیح کنید. برای گازها — که حجمشان با کوچکترین تغییر فشار جابهجا میشود — این یک مزیت تعیینکننده است.
کاربردهای کلاسیک: اندازهگیری هوای فشرده و پایش نشتی شبکهٔ هوا (که یکی از بزرگترین منابع اتلاف انرژی در کارخانههاست)، گاز سوخت مشعل، هوای احتراق و گازهای فرایندی. نمونهٔ موجود: فلومتر جرمی حرارتی اندرس هاوزر ATT12. برای سنجش سرعت هوا در کانال و اتاق تمیز هم سنسور سرعت هوا کوبولد KAH ساخته شده است.
گاهی اصلاً عدد نمیخواهید؛ فقط باید مطمئن شوید جریان برقرار است. همان اصل حرارتی، در سادهترین شکلش، یک سوئیچ مطمئن میسازد: سوئیچ و نشانگر کالریمتری کوبولد KAL-L. چون قطعهٔ متحرکی ندارد، برخلاف فلوسوئیچهای پدلی چیزی برای شکستن یا گیر کردن وجود ندارد.
کاربرد اصلیاش حفاظت است: قطع پمپ هنگام خشککاری، توقف دستگاه جوش یا لیزر وقتی آب خنککاری قطع میشود، و اینترلاک مدارهای روغنکاری. در همین خانواده، فلومتر انرژی حرارتی کوبولد KEC با ترکیب دبی و اختلاف دمای رفت و برگشت، مستقیماً انرژی حرارتی مصرفشده را حساب میکند — ابزار پایهٔ مدیریت انرژی در چیلر و موتورخانه.
اگر دقت جرمی بالا برای مایعات میخواهید سراغ کوریولیس بروید و برای بخار ورتکس. مرور کل خانوادهٔ فلومترها در راهنمای انتخاب فلومتر کوبولد آمده است.
برای انتخاب، نوع گاز یا مایع، رنج دبی و قطر لوله را بفرستید: 021-88850346 و 021-88658508.